مسئولین بازنشسته یا بازنشسته های مسئول
میثم ریاحی
آیا تجربه بد است؟ نه اصلاً تجربه بد نیست بلکه یک سرمایه است و نباید به آن بی توجهی کرد. اگر کسی به تجربه و یا دارندگان تجربه بی توجهی کند بدین معناست که به زمان گذشته، حال و آینده بی توجه بوده است. اما آیا تجربه همیشه باید در یک جایگاه دائمی قرار بگیرد و منتقل نشود؟ آیا نباید همان گونه که سرمایه های این کشور برای نسل های آینده ذخیره می شود و در زمان مناسب از آن استفاده می گردد، با تجربه نیز باید همین گونه رفتار شود. یعنی نباید با انتقال تجارب نسل قدیم به نسل جدید، مجدد سرمایه سازی کرد؟ هر انسان عاقل و منطقی می گوید بله درست است باید سرمایه سازی کرد نه سرمایه سوزی! در حالی که متأسفانه زیاد دیده می شود که بسیاری از پست ها و مسئولیت ها اعم از مهم و غیر مهم، به افراد با تجربه ای سپرده می شود که گاهی به اندازه این که دو نفر بازنشسته شوند کار کرده اند اما هنوز در پست یا سمتی مشغول خدمتگزاری بوده و به هیچ وجه سرمایه ای را که همان تجربه نام دارد در اختیار فرد یا افراد دیگری قرار نمی دهند، و این همان سرمایه سوزی است نه سرمایه سازی. ضمن اینکه این نوع رفتار به مثابه این است که جایگاه دو نفری که باید در پست های مسئولیتی قرار گرفته باشند را اشغال نموده و اجازه حضور یک فرد جوان تازه نفس در میدان عمل را گرفته و فرصت را از بین برده است. البته این بدان معنا نیست که نباید از افراد با تجربه استفاده کرد و آنان را فراموش نمود، اصلاً چنین نیست و نباید هم باشد. بلکه روش صحیح آن است که افراد با تجربه ی بازنشسته و پرتوان همچنان در میدان حضور داشته باشند اما نه به عنوان مسئولی که پستی را اشغال و سمتی را تصاحب نموده است، بلکه به عنوان مشاور در کنار نیروی تازه نفس، پرتوان و صد البته با بصیرت و فهمیده.
بنابراین ای کاش از مسئولین بازنشسته بعد از اتمام دوره خدمتشان به عنوان مشاور استفاده می شد و میدان به جوانان توانمند واگذار و از نیرو و انرژی جوانان تحصیل کرده بهره بهتر و بیش تری برده می شد. متأسفانه با همه این تفاسیر همچنان شاهد واگذاری مسئولیت ها به افراد بازنشسته ای هستیم که بعد از 30 سال خدمت در رده خدمتیشان وقتی حکم بازنشستگی را دریافت می کنند تازه یک مسئولیت جدید به آنان پیشنهاد می شود و30 سال خدمت دوم در پستی نو آغاز می شود و تا زمانی که این گونه باشد بسیاری از جوانان انگیزه خدمت به مردم و نظام را در درون خود از دست می دهند زیرا می دانند که هر چه قدر هم که تلاش کنند آخر به جایگاهی که دوست دارند، علاقه دارند یا آرزو دارند نمی رسند و هر زمان آن جایگاه خالی شود یک فرد بازنشسته دیگری آن را پر خواهد کرد و این صحبت در تمام پست ها مصداق دارد. جوانان امروز بسیار فعال تر، پر نشاط تر و امیدوارتر از جوانان دیروز هستند بنابراین نباید به آنان بی توجهی کرد و باید اجازه داد تا آنان نیز پست ها و جایگاه هایی را تجربه کنند تا آینده را بسازند و به قول مقام معظم رهبری، این با بصیرت دانا و عالم به زمان که می فرماید:« هرجا جوان هاى ما خواستند و همت گماشتند ، به هدف رسیدند و رسیدیم.»
بنابراین باید جوانان را هم دید و به آنان اعتماد کرد و میدان داد. ای کاش بیش تر به فرمایشات این مقتدای حکیم توجه کنیم و سخنش را سرلوحه عمل قرار دهیم.